خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





آموزش و پرورش مبتنی بر وجدان و رضای خدا(حفیظ اله مشهور)

    این مطلب در شماره بهمن ماه ماهنامه استانی اندیشه نو چاپ گردید

    بدون شک موفقیت هر نهاد و سازمان در گرو داشتن برنامه ای جامع کامل و هدف گذاری های از پیش تعیین شده است . برای نیل به این اهداف و عملی شدن برنامه ها در هر نهادی ،چارت سازمانی طراحی می شود و در این چارت برای هر بخش و فرد وظایفی معین می گردد که اگر پیوستگی و هماهنگی لازم بین بخش های مختلف برقرار باشد و هر بخش طبق وظایف از پیش تعیین شده پیش رود، نوید رسیدن به اهداف سازمان را خواهد داد.

    اما برنامه ریزی  و تعیین وظایف فقط بخشی از کار است که هرچند دقیق و علمی باشد به خودی خود تضمین کننده موفقیت سازمان نخواهد بود. یکی از کارهای مهم در هر نهاد که شاید اهمیت آن نیز از بخش نخست کمتر نباشد نظارت بر حسن اجرای برنامه ها و وظایف افراد درون سازمان است، چراکه هرچه برنامه ریزی عالی و دقیقی داشته باشیم تا به هنگامی که این برنامه بطور صحیح و درست عملی نشود رسیدن به اهداف دور از دسترس خواهد بود.

    نهاد آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد فرهنگی و اجتماعی که وظیفه سنگینی را در قبال آینده جامعه وتک تک دانش آموزان بر عهده دارد نه تنها از این امر مستثنی نیست بلکه اهمیت برنامه ریزی دقیق، علمی ،کارشناسانه و به دور از آزمون و خطا از یک سو و نظارت بر حسن اجرای این برنامه ها از سوی دیگر در این نهاد اهمیتی دو چندان دارد. بررسی نظام های آموزش و پرورش کشورهای موفق همگی موءید این مطلب است و گاه نظارت های بسیار سخت گیرانه ای در بخش های مختلف سیستم آموزشی این کشورها مشاهده می شود. نظارت دقیق بر انتخاب شایسته ترین افراد برای شغل خطیر معلمی، نظارت بر تامین تجهیزات و سخت افزارهای مورد نیاز مدارس، نظارت بر تهیه و توزیع نرم افزار های آموزشی لازم و پیوستگی و استمرار این نظارت ها بگونه ایست که نارسایی در هر بخش بلافاصله شناسایی شده و تذکرات وراهنمایی های لازم برای رفع آن به فرد مسئول، خواه مدیر یک مجموعه باشد یا معلم داده می شود. این نظارت ها تا جایی پیش می رود که اگر به عنوان مثال معلمی نتواند خود را به علم روز مجهز کند و پا به پای خواسته های نظام آموزشی پیش رود به راحتی از سیستم آموزشی کنار گذاشته می شود و مدارا کردن با این چنین فردی بازی و معامله با آینده جامعه و دانش آموزان تلقی می گردد.

    در نظام آموزشی ما نیز برنامه ریزی های متعددی صورت گرفته و اهدافی مشخص شده است و در طی سالیان اخیر با رونمایی از سند تحول بنیادین نقشه راهی برای آموزش و پرورش ترسیم شده که هدف غایی آن رساندن دانش آموز به نقطه ای است که بعد از فراغت از تحصیل فردی مفید برای جامعه، خداشناس و دارای مهارت های زندگی باشد. البته در این سند راهکارها و زیرساخت های مختلفی برای نیل به این هدف پیش بینی شده و وظایف به گونه ای دقیق در آن مشخص شده است. ولی همانگونه که در ابتدای مطلب عنوان گردید این بخش نخست کار است و بعد از برنامه ریزی علمی به بخش حساس آن یعنی نظارت بر حسن انجام برنامه می رسیم اما آنچه واضح و مبرهن است اجرایی شدن بسیاری از بخش های این سند نیازمند زیر ساخت هایی است که گاه حداقل آن را نتوانسته ایم فراهم نماییم و فقط در قسمت برنامه نویسی خوب عمل کرده ایم. پرواضح است در چنین شرایطی نمی توان از مجریان که همان مدیران و معلمان هستند انتظار برآورده کردن تمامی اهداف را داشت و در این شرایط دیگر نظارت معنایی پیدا نمی کند، چراکه نظارت زمانی معنا و مفهوم دارد که ناظر ابتدا به ساکن وظیفه خود را که تامین زیر ساخت هاست انجام داده باشد.

    مهیا نبودن زیرساخت ها و امکانات حداقلی از یک سو و عدم وجود ابزار های تشویقی مناسب برای همکارانی که در این شرایط از وقت و سرمایه خویش هزینه می کنند،  باعث می شود که برنامه ریزان و مسئولان  به جای آنکه در مقام ناظر از مجریان کار بخواهند به دنبال متقاعد کردن آنان برای همکاری و همراهی باشند، متقاعد کردنی که به ناچار با پیش کشیدن اعتقادات و کار کردن برای رضای خدا همراه می شود و معلم و مدیر به جای آنکه وظیفه اش را به سبب آنکه وظیفه ی قانونی اش است انجام دهد به سبب فراهم نبودن امکانات باید برای رضای خدا کار کند و هر جا هم که کاری از دست مسئولین بر نمی آید انجام وظیفه را به وجدان معلم و مدیر واگذار می کنند.

    اما باید دانست که سیستمی که همه چیز را به وجدان و رضای خدا ارجاع دهد و بخواهد تمامی کاستی هایش را این طریق جبران نماید هرگز راه به جایی نخواهد برد چرا که وجدان هر فرد خود را با شرایط منطبق می کند و دور از عقل و شرع و وجدان است که فرد زندگی خود را وقف کاستی های نظام آموزشی نماید. سیستم آموزشی که متاسفانه هنوز در ابتدایی ترین نیازهایش با مشکل مواجه است و حتی در محل هایی که توان استخدام و بکارگیری افراد برتر و نخبه از میان تحصیل کردگان جامعه را داشته است آن را قربانی شیوه های نادرست استخدام در این نهاد کرده است و طی سالیان اخیر خیل عظیمی از نیروهای ضعیف و به تعبیری شبه معلم  را وارد سیستم آموزشی کرده است، حال نخواهد توانست با تکیه بر وجدان و رضای خدا به تمامی اهدافش برسد.

    به امید رفع نواقص، کاستی ها و نظارت دقیق و قوی


    این مطلب تا کنون 6 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : برنامه ,نظارت ,آموزشی ,نهاد ,وظیفه ,وجدان ,سیستم آموزشی ,برنامه ریزی ,نظام آموزشی ,برای رضای ,آنکه وظیفه ,
    آموزش و پرورش مبتنی بر وجدان و رضای خدا(حفیظ اله مشهور)

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده